
Zaloguj się
Skorzystaj z wyszukiwarki filmów.
טלנובלה בע”מ 2005 to jedna z najbardziej przełomowych izraelskich produkcji serialowych, która wywróciła do góry nogami wszystko, co wiedzieliśmy o telenovelach. Serial stworzony przez HOT 3 oraz Drest Productions emitowany był w 2005 roku i od razu stał się tematem numer jeden w izraelskim show-biznesie. Ale czym właściwie była ta produkcja? Meta-telenovelą o powstawaniu telenoveli. Brzmi skomplikowanie? Bo trochę jest.
Oglądając טלנובלה בע”מ 2005, widz dostawał coś w rodzaju „Inception” świata telewizji – serial o tworzeniu serialu, gdzie prawdziwa drama działa się nie przed kamerą, ale za nią. W przeciwieństwie do typowych telenovel, seria zawierała liczne elementy komediowe i stanowiła swoistą parodię świata rozrywki. No i właśnie to było genialne. W czasach, gdy izraelska telewizja przeżywała prawdziwy boom na telenovele – było to złote czasy gatunku w Izraelu – ktoś wreszcie powiedział: „Hej, a może pokażemy, jak absurdalna jest ta cała machina?”
W 2005 roku Izrael znajdował się w złotym wieku telenovel, a HOT oraz YES konkurowały o widza. Sytuacja wyglądała tak: Po serii udanych telenovel jak „Lachayei Ha’ahava” i „Mischak Hachayim”, ich aktualna produkcja „Michaela” przegrała w głosowaniu publiczności z „HaShir Shelanu” – zuchwałą, nowoczesną telenovelą pełną nawiązań do tel-awiwskiej branży. Było to jak policzek.
Trzech twórców „Michaeli” – Gal Zaid, Sigal Avin i Dror Nobleman – zrozumiało podczas pracy nad serią, że to, co dzieje się, gdy kamery są wyłączone, może działać równie dobrze, gdy są włączone. Odpowiednie połączenie ludzi, czasu i gotowości nadawcy do wejścia w nieznane, dało światu „טלנובלה בע”מ” – telenovelę będącą zarazem dramatem, satyrą i komedią. I to był strzał w dziesiątkę.
Ciekawostka: Twórcy początkowo mieli pomysł na historię o religijnej dziewczynie zakochującej się w Arabie. Gdy przedstawili ten koncept HOT, usłyszeli, że to miłe, ale może lepiej zmienić Araba na Jemeńczyka, bo publiczność nie zaakceptuje romansu między religijną Żydówką a Arabem. W tym momencie wiedzieli, że mają prawdziwą historię dla swojego serialu – zza kulis telenoveli. Ta anegdota potem stała się żartem w samym serialu. Meta na n-tym poziomie.
Serial miał naprawdę mocną obsadę jak na izraelskie standardy produkcji z tamtego okresu:
| Aktor/Aktorka | Rola |
|---|---|
| Yael Bar-Zohar | Dana Blum (modelka/aktorka) |
| Ofer Shechter | Kfir Unger |
| Tali Sharon | Renana Lustig (scenarzystka) |
| Sharon Alexander | Naftali Unger |
| Odia Koren | Nitza Unger |
| Gilat Ankori | Miri Moran |
| Guy Loel | Beni Kaizerman |
| Rotem Abuhab | — |
Za produkcję odpowiadali: Gal Zaid, Dror Nobleman, Sigal Avin oraz reżyser Shay Kapon. Nobleman pełnił głównie rolę scenarzysty – facet, który jak się okazało, nawet nie lubił telenovel. Scenarzysta Dror Nobleman nie kochał telenovel, reżyser Shay Kapon był bez doświadczenia, a do połowy serialu produkcja uważana była za porażkę. No ale właśnie ten brak szacunku dla konwencji sprawił, że serial był tak świeży.
Drama na planie? Ale była. W trakcie zdjęć w 2005 roku Tovia Zafir, który pierwotnie grał postać Naftalego, zaatakował członków ekipy, przez co Elinor Hacham złożyła skargę, a Zafir odszedł z serialu. Następnie ogłoszono, że Sharon Alexander zastąpi Zafira. Tak więc meta-drama z serialu przenikała do prawdziwego życia. Nie da się tego wymyślić.
Serial rozpoczyna się od procesu planowania nowej telenoveli o nazwie „Peirot Asurim” („Zakazane Owoce”), która ma być wyemitowana na fikcyjnym kanale „Szos”. Scenariusz pisze Renana Lustig (Tali Sharon), początkująca scenarzystka, która bazuje na wydarzeniach z własnego życia. Całkiem klasyczny start, prawda?
Ale zaraz, zaraz. Już na etapie castingu Renana zostaje skonfrontowana z trudnościami świata rozrywki, gdy szefowie kanału chcą obsadzić w głównej roli znaną modelkę Danę Blum (Yael Bar-Zohar). Stopniowo okazuje się, że prawdziwa telenovela to nie ta przed kamerą, ale ta za kulisami. I tu zaczyna się zabawa.
Serial skupiał się na trójkącie: Bar Zohar, Shechter i Sharon – ich chemię widzowie uwielbiają do dziś. To nie był typowy love triangle. Tu miłość, zdrada, ambicje, walka o władzę i ego mieszały się w koktajlu, który czasem był słodki, czasem gorzki jak diabli.
Piosenka tytułowa serialu nosiła tytuł „Al HaMasach Sheli” („Na Moim Ekranie”), wykonana przez piosenkarkę Nika. Utwór napisał i skomponował Henree. Kawałek był chwytliwy – dokładnie taki, jaki powinien być w telenoveli, ale z lekkim przymrużeniem oka. Ironicznie melodramatyczny.
Serial zawierał product placement dla strony internetowej Tapuz Anashim, płatków śniadaniowych Telma oraz przekąski Click od Vered HaGalil. Tak, nawet wtedy, w 2005, reklamy wkradały się wszędzie. Ale w kontekście meta-serialu o tworzeniu serialu, ta komercjalizacja była prawie… artystyczna? Prawie.
Odpowiedź: to zależy, kiedy pytasz. Do połowy seria była uważana za porażkę. Ludzie nie do końca łapali, co się dzieje. Za dużo warstw, za dużo metakomentarzy. Publiczność przyzwyczajona do prostych, melodramatycznych historii nagle dostała satyrę, która wymagała innego poziomu zaangażowania.
Ale… coś się zmieniło. Kulisy telenoveli nigdy nie wydawały się bardziej telenovelowe niż w „טלנובלה בע”מ”, prawdopodobnie dlatego, że była bardziej świadoma siebie niż wszystkie inne. Serial nie ignorował absurdalności, która przychodzi w pakiecie z gatunkiem, patrzył na siebie z zewnątrz i wewnątrz, i ogólnie mógł być uznany za godne dzieło ars-poetyckie. Krytycy po czasie zaczęli to doceniać.
Serial został ponownie wyemitowany na kanale 10 w marcu 2008 roku, a później w powtórkach na HOT Bidur Israeli. Druga szansa okazała się lepsza – ludzie, którzy wcześniej przegapili, teraz rozumieli. Albo po prostu telewizja izraelska potrzebowała contentu. Pewnie jedno i drugie.
Serial był pełen odniesień do innych produkcji. W serialu były nawiązania do wcześniejszych telenovel Drest Productions oraz do konkurencyjnego serialu „HaShir Shelanu”, którego w serialu nazwano „Zemer Lach”. To było jak beef rapowy, tylko w formie telenoveli.
W drugim sezonie „HaShir Shelanu” postać Ariel (Oshri Cohen) mówi Ninette (Ninette Tayeb), że ma w telewizorze „טלנובלה בע”מ” i twierdzi, że to bardzo oryginalny format (jako odpowiedź na kpiny z „HaShir Shelanu” w serialu). Serial breaking the fourth wall w innych serialach. Inception intensifies.
„Prawie wszystko, co wydarzyło się w 'טלנובלה בע”מ’ wydarzyło się też w rzeczywistości” – twierdzi Nobleman. Wszystkie sceny, w których reżyser Shachar (Maor Cohen) musi naciągnąć odcinki o kilka minut, to rzeczy, które przytrafiły im się naprawdę, a ich sposób radzenia sobie z tym był prosty – napisali scenę, w której reżyser musi wydłużyć odcinek telenoveli w telenoveli za kilka minut, a oni po prostu stoją tam, zabijając czas. Genialne i leniwe jednocześnie.
Podczas pisania serialu Nobleman dostał telefon od jednego z szefów HOT z informacją, że jego marzenie się spełni. Kevin von Erich, jego idol z WWF, przyjeżdża do Izraela na potrzeby zdjęć do telenoveli, a Nobleman został wybrany do jego opieki. Wyobraźcie sobie: piszesz scenariusz o absurdach produkcji telewizyjnej, a tu nagle pojawia się wrestler z lat 80. Czy to życie naśladuje sztukę, czy sztuka życie? Nie wiem już.
Aby napisać „טלנובלה בע”מ”, scenarzysta Dror Nobleman musiał wrócić do domu rodziców („mama cały czas krzyczała na mnie, żebym posprzątał pokój”), wejść w głowy wszystkich postaci („prawie oszalałem”) i spotkać Kevina von Ericka („to był obłąkany okres”). Romantyzujemy często pracę scenarzysty, ale prawda jest taka: często to ktoś, kto mieszka u rodziców i w głowie ma totalny chaos.
Warto dodać trochę kontekstu globalnego. Izrael był (i jest) jednym z największych importerów telenovel na świecie. Izrael wydaje się importować więcej telenovel niż jakikolwiek inny kraj. VIVA, jego kablowy kanał telenovelowy, stał się natychmiast popularny po inauguracji na początku 2000 roku. Dlaczego? Bo telenovele działają wszędzie, gdzie ludzie kochają melodramat, a kto nie kocha?
Polska też ma swoją historię z telenovelami. Odcinki „Escrava Isaura” zostały po raz pierwszy zdublowane i wyemitowane w polskiej telewizji w połowie lat 80.; szybko stał się najpopularniejszym programem w historii polskiej telewizji. W szczególności w Polsce średni udział w oglądalności wynosił 81%, a najwyższy osiągał około 96%. Ludzie dosłownie przestawali robić wszystko, żeby obejrzeć kolejny odcinek. To była obsesja.
W latach 90. i na początku 2000. fenomen telenovel rozwijał się dzięki międzynarodowej syndykacji i nadawaniu. Wiele seriali jest obecnie emitowanych w odległych krajach takich jak Polska, Rosja i Chiny. טלנובלה בע”מ 2005 mogła być izraelską produkcją, ale jej DNA było globalnie rozpoznawalne – każdy, kto kiedykolwiek oglądał telenovelę (czy to latynoamerykańską, czy lokalną), rozumiał mechanizmy, które serial parodiował.
W pierwszym sezonie „HaAlufa” (która dzieje się w tym samym uniwersum co „טלנובלה בע”מ”), Toko (Martin Omansky) wspomina Diego i Pilar jako członków rodziny. Dodatkowo Dubi Kiser (Guy Loel) jest bliźniakiem Beniego Kaizermana. Twórcy zbudowali cały shared universe – Marvel mógłby się uczyć.
Tak powstała najlepsza telenovela wszech czasów: „טלנובלה בע”מ” – napisał Haaretz w artykule z 2015 roku, dziesięć lat po premierze. Ocena serialu wyraźnie uległa zmianie z biegiem czasu. To, co początkowo wydawało się zbyt skomplikowane i zbyt meta, z perspektywy czasu stało się pionierskim eksperymentem.
„Cieszy mnie, że ludzie wciąż kochają 'טלנובלה בע”מ’, bo to moje dziecko, włożyłem całe swoje życie w ten serial” – wyznaje Nobleman. „Do dziś ludzie podchodzą do mnie i mówią, jak bardzo uwielbiali serial, i od razu wiem, czy mówią o 'טלנובלה בע”מ’ czy 'HaAlufa’ – to nieco inna publiczność”. Nobleman stworzył coś, co przetrwało próbę czasu i nadal jest wspominane z rozrzewnieniem.
W 2026 roku, ponad 20 lat po premierze, serial wciąż jest punktem odniesienia. Czemu? Bo wyprzedził swoje czasy. Reality TV jeszcze nie eksplodowało w pełni, streaming był w powijakach, a social media dopiero raczkował. A jednak serial pokazał, że publiczność jest gotowa na coś więcej niż proste, linearne narracje.
Serial był też komentarzem do komercjalizacji telewizji. Pokazywał, jak decyzje biznesowe wpływają na treść artystyczną, jak ego i ambicje twórców kształtują produkt końcowy, jak aktorzy balansują między sztuką a gwiazdorstwem. To wszystko dzieje się dziś w jeszcze większej skali – influencerzy, content creators, streaming wars. טלנובלה בע”מ 2005 to było jak ostrzeżenie albo przepowiednia.
Patrząc na współczesne produkcje typu „The White Lotus” czy „Only Murders in the Building”, które bawią się konwencją i meta-komentarzem, widać, że טלנובלה בע”מ 2005 szedł tą ścieżką znacznie wcześniej. Może nie miał budżetu HBO ani zasięgu Disneya, ale miał odwagę i pomysł. I czasem to wystarczy.
Historia firmy טלנובלה בע״מ 2005 w Polsce może nie istnieć w dosłownym sensie – serial nie był emitowany w polskiej telewizji – ale jego DNA, mechanizmy i obserwacje dotyczące produkcji telewizyjnej są uniwersalne. Polska miała swoje Isaury, Izrael miał swoją טלנובלה בע”מ. Każdy kraj ma swoją historię z telenovelami, tę mieszankę miłości i wstydu, guilty pleasure i prawdziwego zaangażowania emocjonalnego. I właśnie dlatego serial o serialu rezonuje tak mocno – bo wszyscy wiemy, że za każdą historią miłosną na ekranie kryje się druga, równie dramatyczna historia o ludziach, którzy ją tworzą.
Użytkownik [variable_1] właśnie się zarejestrował i rozpoczął korzystanie z serwisu.
Dzięki! Wystarczy chwile poświęcić ale no przynajmniej je pewność wyszukania produkcji. טלנובלה בע”מ 2005 Kto się zgadza? :)
Dzięki +1 bo piękne zakończenie na które warto czekać..!
Naprawdę świetna jakość całego filmu! Zdecydowanie lepsza niż na innych serwisach..
Uff, myślałam, że to fake a jednak da się wyszukać. Jak ktoś ma problem to piszcie PW lub komentarz
Opłaca się rejestrować?
Tak, wszystko działa. Tylko należy poprawnie utworzyć konto. Polecam Serdecznie!
Mega, mega mega. Jak ktoś mówi, że kiepsko wygląda to musi się nieźle walnąć w głowe xD
Ogromna baza filmów, szybka rejestracja, Polecam !!
dzięki, działa player tylko trzeba zarejestrować się.